Van CoCo naar Manon Stokman

Manon Stokman is een zeer getalenteerde Amsterdamse zangeres, voorheen was zij bekend onder de artiestennaam CoCo. Haar carrière begon op 14 jarige leeftijd met deelname aan diverse talentenjachten, waarbij zij veel nummers vertolkte van o.a. Barbra Streisand, Anita Baker, Gloria Gaynor, Rob de Nijs, Ruth Jacott en vele andere artiesten. Ook veel bekende musicalnummers behoorden tot haar repertoire, want met musical en theater is haar liefde voor muziek vanaf 1973 begonnen met de bekende rockmusical Jesus Christ Superstar. Met de door Manon zelf vertaalde Nederlandse vertaling van Billy Joël’s “New York State of Mind”, speciaal geschreven voor haar geliefde Amsterdam, won Manon op 14 november 1993 de NL-Trofee van de Stichting Conamus. Zij werd hierdoor opgemerkt door verschillende platenlabels en begon haar professionele zangcarrière bij RAMSHORN RECORDS onder de artiestennaam CoCo.

In april 1994 releasde Ramshorn haar eerste CD-single “Neem die liefdesvlucht”, die binnen één week na de release al hoog in de Nederlandstalige lijsten binnenkwam en later genoteerd werd in de Mega Tip 30 van de toenmalige Mega Top 50. Haar tweede CD-single “Jong zijn, vrij zijn”, uitgebracht in 1995, kreeg heel veel steun van de regionale stations en Radio Noordzee, waarmee zij meer naamsbekendheid kreeg in het land en in het professionele zangcircuit. In het jaar 1998 is Manon van het platenlabel RAMSHORN overgestapt naar WALRUS RECORDS, waarbij zij in juli 1998 de CD-single “You never love the same way twice” en haar CD-album “Out of this world” uitbracht Deze single en album werden redelijk goed ontvangen en kregen veel airplay bij Radio Noordzee Nationaal en veel regionale en lokale radiostations in het gehele land.

Vanaf het jaar 1999 slaat Manon een heel andere weg in. Zij neemt naast haar solo-carrière het managen en produceren van haar man Pierre de Haan voor haar rekening. Pierre brengt in deze periode zeer veel nieuwe singles en albums uit die goed aanslaan in de hitlijsten van Nederland. Manon Stokman concentreert zich vanaf het jaar 2005 tevens weer op haar eigen carrière, Zij zingt tijdens haar optredens succesvol het oude dance-classics en Soul/70’s-80’s repertoire. In 2006 brengen Manon en Pierre samen een een gezellig album uit, genaamd “Een ameezing hollands feestje”. Op dit album staan 15 covers met van beide artiesten 6 tracks solo en 3 tracks als duo. In de zalen in het land treden Manon en Pierre al vaak samen als duo op en dit wordt door het publiek altijd zeer gewaardeerd. Hun tweestemmige samenzang klinkt als een klok. Met muziekgigant Tonny Eijk, zanger/componist/tekstschrijver Bram Koning en Producer Hans Bedeker werden ook in eigen beheer 4 prachtige tracks opgenomen

In April 2013 waren Manon en Pierre beiden te zien in het SBS6 programma Bloed, Zweet en Tranen, waar zij zich hebben kunnen profileren als blijvers in het nederlandse artiestenvak. Manon was in 2014 ook te zien in de SBS6 Show BEAT IT, waarin zij in een afvalrace het nummer “It’s raining men” zong.

Door haar ontmoeting en de samenwerking met het MB-productionsteam (Jos van Zoelen, Paul Timmer en Michael Bruin) is er een duidelijke Nederlandstalige weg ingeslagen, met als resultaat het nog door André Hazes geschreven nummer ‘Het Vale Licht’. Op zondag 18 oktober j.l. presenteerde Manon Stokman haar eerste single ‘Het Vale Licht’ op het Hollandia-label. De eerste single werd uitgereikt door DJ John Schaap van Sterren.nl en Bingo FM.

Eind 2015 en begin 2016 stonden in het teken van de promotie van de single ‘Het Vale Licht’ met optredens door het hele land. De single is goed aangeslagen en eindigde zelfs bovenin de verzoekparade top 1000 van TV Oranje.

Medio 2016 is daar dan de lang verwachte opvolger, ‘Als Herboren’. De nieuwe single staat voor het overwinnen van tegenslagen en vechten voor geluk samen met familie en vrienden. Opgeven is geen optie! Onlangs overleed haar schoonzus Renee de Haan, o.a. bekend van het nummer “Vuile Huichelaar”. Ondanks het verdriet gaf dit Manon juist de energie om deze single te voltooien.